مقاله مروری «یک میزان فیلتراسیون گلومرولی تخمینی و بیماری‌های متعدد: چه چیزی فراتر از طبقه‌بندی بیماری مزمن کلیه بر اساس فیلتراسیون باقی می‌ماند؟» در تاریخ ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶ در مجله Journal of Internal Medicine منتشر شده است. این مقاله اهمیت و محدودیت‌های eGFR را در تشخیص و مدیریت بیماری مزمن کلیه بررسی می‌کند.

نویسندگان توضیح می‌دهند که اگرچه eGFR برای تشخیص، مرحله‌بندی و پیش‌بینی روند بیماری مزمن کلیه بسیار مهم است، اما در درجه اول میزان فیلتراسیون کلیه را نشان می‌دهد و علت اصلی بیماری را مشخص نمی‌کند. بنابراین، دو بیمار با eGFR یکسان ممکن است بیماری‌های زمینه‌ای، پیش‌آگهی و نیازهای درمانی کاملاً متفاوتی داشته باشند.

این مقاله تأکید می‌کند که پزشکان باید در کنار eGFR، اطلاعات دیگری مانند آلبومینوری یا پروتئینوری، رسوب ادرار، روند تغییرات eGFR در طول زمان، مصرف داروها و مواد نفروتوکسیک، علائم سیستمیک، سابقه خانوادگی و تصویربرداری کلیه را نیز در نظر بگیرند. در بیماران منتخب، بررسی‌هایی مانند cystatin C، آزمایش‌های سرولوژیک، آزمایش ژنتیک، بیومارکرهای مولکولی و بیوپسی کلیه نیز می‌توانند اطلاعات تشخیصی مهمی ارائه دهند.

در مجموع، نویسندگان معتقدند که eGFR نباید تنها معیار ارزیابی بیماری کلیه باشد. این شاخص باید در کنار علت بیماری، میزان آلبومینوری، یافته‌های بالینی و ویژگی‌های زیستی هر بیمار تفسیر شود. چنین رویکرد جامع‌تری می‌تواند به تشخیص دقیق‌تر و انتخاب درمان مناسب‌تر و شخصی‌سازی‌شده برای بیماران مبتلا به CKD کمک کند.

جهت مشاهده مقاله اینجا کلیک کنید.