موفقیت معاونت غذا و دارو اراک در اجرای آزمون روش بلانکیت در نان
![موفقیت معاونت غذا و دارو اراک در اجرای آزمون روش بلانکیت در نان](/images/webda/fa/news/news-primary/2020/1607504091-dr.abas-alimoradeyan.jpg)
به گزارش وب دا مرکزی، دکتر عباس علیمرادیان گفت: نان یکی از قدیمیترین و پرمصرف ترین غذاهایی است که به اشکال متنوعی از آن استفاده میشود و کیفیت و سلامت آن از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و نظارت مستمر ارگان های ذیربط بر تولید آرد و کیفیت پخت نان می تواند سلامت آن را تضمین کند.
وی افزود: آزمایشگاه کنترل این معاونت نظر به اهمیت پایش تقلبات صورت گرفته در نان از نقطه نظر افزایش بلانکیت موفق به پیاده سازی روش آزمون تعیین بلانکیت در انواع نان تا حد ۱۰۰ppm بروش ست ولیامز گردیده است.
وی تاکید کرد: معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی اراک توانست بعد از معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی تبریز، دومین دانشگاهی باشد که موفق به پیاده سازی این روش شده که این موفقیت را پرسنل متخصص آزمایشگاه کنترل مواد غذایی و آرایشی بهداشتی معاونت غذا و دارو اراک بدون بهره گیری از تجربیات دیگران کسب نموده اند.
وی بیان کرد: استفاده از جوش شیرین و بلانکیت (دیتیونیتسدیم) میتواند کیفیت نان را تحت تاثیر قرار داده و سلامت مصرفکنندگان را با مخاطره مواجه سازد؛ روش های کیفی برای تعیین مقادیر کم از بلانکیت کارآیی ندارند، لذا هدف از این مطالعه، ارائه یک روش کمی مناسب و معتبر برای اندازه گیری مقادیر کم بلانکیت می باشد.
معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی اراک در ادامه خاطر نشان کرد: طبق آیین نامه اعلام شده از سوی سازمان ملی استاندارد ایران به شماره ۲۶۲۸ (ویژگی ها و روش های آزمون نان های سنتی) اندازه گیری بلانکیت براساس تعیین باقی مانده سولفور به دو روش کمی و کیفی انجام می پذیرد؛ نخست آزمون اندازه گیری بلانکیت به روش کیفی از مقایسه رنگ در انجام آزمون روی نمونه و محلول شاهد صورت می پذیرد و دوم اینکه آزمون اندازه گیری بلانکیت به روش کمی با استفاده از سنجش توسط دستگاه اسپکتروفتومتر انجام می شود.
دکتر علیمرادیان در پایان ضمن اشاره به اینکه بلانکیت (Na2S2O4) ترکیبی گوگردی است که به منظور تسریع در فرآیند تخمیرِ خمیر و سفید کردن نان استفاده می شود، خاطرنشان کرد: این ترکیب در حضور حرارت، آب و هوا ناپایدار است و ترکیبات فرعی سولفاته مانند گاز SO2 آزاد می کند که موجب تحریک و حساسیت های گوارشی، چشمی و پوستی و مصرف زیاد آن موجب موتاسیون ژن ها و در نهایت سرطان می شود.
نظر شما :