مقاله مروری؛ Management of Recurrent Vaginitis در تاریخ ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶ در مجله Current Obstetrics and Gynecology Reports منتشر شده است. این مقاله به بررسی واژینوز باکتریایی عودکننده (BV)، کاندیدیازیس ولوواژینال عودکننده (VVC) و تریکومونیازیس پایدار می‌پردازد که از علل شایع بروز مجدد علائم واژینال در زنان هستند.

نویسندگان توضیح می‌دهند که عود واژینوز باکتریایی بیشتر با باقی‌ماندن بیوفیلم باکتریایی، عدم بازگشت میکروبیوم واژن به حالت غالبِ لاکتوباسیل‌ها و احتمال عفونت مجدد از شریک جنسی درمان‌نشده ارتباط دارد. به همین دلیل، روش‌های جدیدی مانند محصولات زیست‌درمانی حاوی لاکتوباسیل و پیوند میکروبیوتای واژن در حال بررسی هستند.

در کاندیدیازیس عودکننده، استعداد فرد و اختلال در تنظیم پاسخ ایمنی بدن نقش مهمی دارند. درمان ضدقارچی طولانی‌مدت همچنان یکی از روش‌های اصلی کنترل بیماری است، اما داروهای ضدقارچی جدید می‌توانند برای برخی بیماران گزینه‌های بیشتری فراهم کنند. در تریکومونیازیس پایدار نیز عفونت مجدد یا درمان ناقص از عوامل اصلی محسوب می‌شوند، هرچند مقاومت دارویی نیز باید مورد توجه قرار گیرد.

در مجموع، مقاله تأکید می‌کند که واژینیت عودکننده نباید صرفاً با تکرار مداوم یک درمان مدیریت شود. تشخیص دقیق و انتخاب درمان متناسب با نوع بیماری اهمیت زیادی دارد، زیرا مکانیسم‌های ایجاد عود در BV، VVC و تریکومونیازیس با یکدیگر متفاوت هستند. همچنین درمان‌های جدید با هدف اصلاح میکروبیوم واژن، از بین بردن بیوفیلم‌های باکتریایی، تنظیم پاسخ ایمنی و جلوگیری از انتقال جنسی در حال توسعه هستند.

جهت مشاهده مقاله اینجا کلیک کنید.