"و هرکس انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی همه مردم را زنده کرده است."

راست گفت خدای والا و بلند مرتبه 

  امروز یاد کسانی را زنده می کنیم که دیگر میان ما نیستند اما هنوز نبض زندگی با یادشـان می تپد، کسانی که به ظاهر رفته اند اما زندگی را در دل دیگری کاشته اند بی آنکه بخواهند کسی نامشان را بداند.

آنها پزشک نبودند اما درد را فهمیدند، پرستار نبودند اما شبهای بیداری را به جان خریدند، ثروتمند دنیا نبودند اما ثروتشان دل هایی بود که دوباره تپید.

خیرین سلامت ؛ آنان که وقتی بیماری امیدش را گم کرده بود دستش را گرفتند ؛ آنان که هزینه را نه پول ؛که مسئولیت انسانی می دانستند، آنان که ثابت کردند مرگ پایان کبوتر نیست .

با چشم دل که ببینی ؛ اگر چراغ خانه ای روشن است ، اگر عزیزی که در لحظات بحرانی نگرانش بودی امروز نفس می کشد، اگر مادری فرزندش را به سلامت در آغوش دارد ، اگر پدری می تواند طلوع را برای فرزندش تعریف کند، اینهمه رد قدم های جاودان شماست، اگر زنده کردن یک انسان هم سنگ زنده کردن همه انسان هاست سهم ما در این زندگی کجاست؛

این راه هنوز باز است ، دست ها هنوز محتاجند و جای شما خالی است اما راهتان ادامه دارد که ما ایستاده ایم تا چراغی را که شما روشن کرده اید خاموش نشود ؛ ادامه نامشان باشیم ، ادامه نفسشان باشیم ، ادامه ایمانشان ، زیرا مرگ نمی تواند پایان کبوتر باشد آن هنگام که دل دیگری را به پرواز درآورده اید.

زمین در زیر پای شما چقدر حقیر می نماید که از آنچه زمینی است دل کنده اید و به دیدار معبود شتافته اید؛ 

نامتان جاودان و راهتان پر رهرو