اگر مدتی است ذهنتان درگیر حسرت تصمیم‌های قبلی شده، متخصصان می‌گویند می‌توان از این احساس عبور کرد و حتی از آن برای ساختن آینده‌ای بهتر کمک گرفت.

چرا حسرت به وجود می‌آید؟ 

حسرت فقط مربوط به کارهایی که انجام داده‌ایم نیست؛ پژوهش‌ها نشان می‌دهد انسان‌ها اغلب بیشتر بابت کارهایی که انجام نداده‌اند پشیمان می‌شوند. ذهن ما عادت دارد واقعیت را با «امکان‌های از دست‌رفته» مقایسه کند. این مقایسه گاهی به یادگیری کمک می‌کند، اما اگر تکرارشونده شود، به چرخه‌ای فرساینده تبدیل می‌شود.

به گفته درمانگران، حسرت معمولاً به خودِ رویداد مربوط نیست، بلکه به معنایی برمی‌گردد که ما به آن داده‌ایم؛ جملاتی مانند «باید شجاع‌تر می‌بودم» یا «باید به خودم اعتماد می‌کردم». اگر به این صداها گوش ندهیم، حسرت به اتاق پژواک عاطفی تبدیل می‌شود.

وقتی حسرت زنگ هشدار است 

برخی تجربه‌ها نشان می‌دهد حسرت می‌تواند نقطه عطف باشد. افرادی که علائم جسمی یا روانی خود را نادیده گرفته‌اند، یا سال‌ها در روابط آسیب‌زا مانده‌اند، اغلب بعدها می‌گویند مشکل اصلی «ندانستن» نبود، بلکه «نادیده گرفتن دانسته‌ها» بود. این آگاهی، هرچند دردناک، می‌تواند آغاز تغییر باشد.

پذیرفتن و عبور از حسرت 

مطالعات نشان داده‌اند حسرت حل‌نشده با کاهش رضایت از زندگی و افزایش علائم افسردگی همراه است. متخصصان می‌گویند حسرتِ پردازش‌نشده در بدن و سیستم عصبی باقی می‌ماند و به شکل اضطراب، تحریک‌پذیری یا تردید نسبت به خود بروز می‌کند.

اما وقتی حسرت را می‌پذیریم و با مهربانی به آن نگاه می‌کنیم، اغلب نیت اولیه تصمیم‌مان آشکار می‌شود: محافظت از خود، حفظ امنیت، یا تلاش برای دوست‌داشته‌شدن. در این حالت، حسرت از سرزنش به خودشناسی تبدیل می‌شود؛ از دشمن، به معلم.

بخشیدن خود (و گاهی دیگران) به معنای پاک کردن گذشته نیست. یعنی پذیرفتن اینکه با اطلاعات و توان آن زمان، بهترین تصمیم ممکن را گرفته‌ایم. رها کردن حسرت، یعنی حرکت به سوی انتخاب‌های آینده با شفافیت، نه با ترس.

چگونه کمتر پشیمان شویم؟ 

کارشناسان توصیه می‌کنند برای کاهش حسرت‌های آینده:

• تصمیم‌ها را هم‌راستا با ارزش‌ها و اهداف شخصی بگیرید.
• بپذیرید که هر نتیجه‌ای، درسی به همراه دارد.
• از خود بپرسید: «خودِ آینده‌ام بابت کدام انتخاب از من تشکر خواهد کرد؟»
• تشخیص دهید آیا از سر ترس تصمیم می‌گیرید یا از سر اصالت.

حسرت می‌تواند مانع زندگی کامل باشد، اما اگر به‌درستی دیده و فهمیده شود، به منبع رشد و تاب‌آوری تبدیل می‌شود. گذشته را نمی‌توان تغییر داد، اما می‌توان از آن آموخت و آینده‌ای آگاهانه‌تر ساخت.

منبع: everydayhealth